اولین دستگاه فانکشنال متحرک است که در سال 1953 توسط V. Andresen معرفی شد. دستگاه شامل بدنه ای آکریلی است که بخشی از کام و سطح لینگوال ریج آلوئولار فک پایین را می پوشاند. آکریل از سمت لینگوال دندا های ثنایای فک بالا ریلیف می شود تا امکان عقب بردن آن ها را فراهم سازد. در سمت لینگوال دندان های خلفی و به منظور هدایت رویش این دندان ها، Facet هایی تعبیه می شوند به گونه ای که در فک بالا آکریل فقط با ناحیه مزیوپالاتال تماس دارد و دندان ها درجهت دیستواکلوزال هدایت می شوند و در فک پایین آکریل با سطح دیستولینگوال تماس دارد و دندان ها به جهت مزیواکلوزال هدایت می شوند. تنها جرء سیمی این دستگاه لبیال بو در فک بالاست.

اولين دستگاه فانكشنالي است كه به طور گسترده پذيرفته شد و يك دستگاه متكي به دندان غيرفعال است. طراحي اوليه شامل آكريل پوشاننده دندان هاي دو فك و همچنين كام، Lingual Flange ها جهت جلو آوردن منديبل و نيز شيارهاي هدايت كننده رويش دندان بود. در اکتیواتور های امروزی شیارها با Shelf هاي آكريلي جايگزين شده اند كه مانع رويش دندانهاي خلفي بالا شده در حالي كه به دندانهاي خلفي پايين اجازه رويش مي دهند. این امر باعث چرخش پلن اكلوزال و تسهیل تبديل وضعيت مولري Cl II به Cl I ميشود. دستگاه هاي اوليه داراي فنر هاي جابجا كننده در ناحيه مولرهاي اول فك بالا بودند كه باعث ميشد بيمار بطور فعال دستگاه را در محل مناسب نگه دارد اما در اكتيواتورهاي امروزي به جاي آن ها بيشتر از كلاسپ استفاده ميشود.
اين دستگاه ميتواند در اصلاح ما ل اكلوژن هاي Class I Deep Bite & Open Bite ، Class II div 1 & 2 ، Class III (كه در اين حالت Reverse Activatorنامیده می شود) به کار رود.
مال اكلوژن Class II div I خفيف تا نبستاً شديد همراه با Deep Bite با الگوي رشد افقي به بهترين نحو به درمان با يك دستگاه اكتيواتور پاسخ ميدهد.
دستگاه اكتيواتور دستگاه فانكشنالي است كه باعث ايجاد تغييرات در خصوصيات ويسكوالاستيك عضلات و كشش بافت هاي نرم شده و باعث آداپتاسيون اسكلتال ميشود. اين دستگاه باعث به دست آوردن تغييرات بزرگ در ابعاد افقي و عمودي در بيماران در دوره دندانی مختلط و اوايل دوره دندانی دائمي ميشود.